Anlamı bilinmeyen kelimelerin yaşanmasıyla başlayıp,
Anlamı yiten duyguların kelimeleştirilmesiyle bitmişti herşey...
Çocukluğun saflığında parlayan gözler,
gençliğin isyanında kavrulan öfkemize dönüşmüştü,
şimdi ne o cocuksu duruluk gözlerimizde,
nede o kabarık, taşarcasına hidetli öfke yüreğimizde
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta