Anlamı bilinmeyen kelimelerin yaşanmasıyla başlayıp,
Anlamı yiten duyguların kelimeleştirilmesiyle bitmişti herşey...
Çocukluğun saflığında parlayan gözler,
gençliğin isyanında kavrulan öfkemize dönüşmüştü,
şimdi ne o cocuksu duruluk gözlerimizde,
nede o kabarık, taşarcasına hidetli öfke yüreğimizde
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta