Bir ışık, gayet sönük, örtüler arasında,
Geçmişe hesap soran cesaretiyle yandı.
Bir ışık, güç kazandı karanlığın hasında;
Zihinler ard ardına dizilip aydınlandı.
Tereddüde bulandı yüksek makamda başlar.
Değişme görüldükçe küstü, çatıldı kaşlar.
Kah oldu, saç uğruna döküldü gözden yaşlar.
Yaş döken, Hak içinse, sevilip alkışlandı.
Kimi dolaştı bezgin; kimi dolaştı yâr ile.
Kimi, zîneti bildi, hayat sürdü âr ile.
Bir örtü, bayrak gibi, değişik rüzgar ile;
Avrupa içlerinde coşarak dalgalandı.
Sonra, tuhaf anlayış sardı bütün ruhları.
Bilinmezliğe düştü haklının duâları.
Bir kişi, örtü için, dürttü ulemaları;
Sağından ve solundan Memleket çalkalandı.
(22 Kasım 2005)
İbrahim Faik BayavKayıt Tarihi : 30.4.2006 16:03:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

TÜM YORUMLAR (1)