Kükredim nefes yerine bir zaman...!
Arslana bu yakışır, olmazdı fısıldamak...!
Anladım fakat, aslolan;
Yüceliğe susamak,
Ve nefse verdirmekmiş aman...!
Böyle bir kişi ancak;
Yüce bir insan...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Gönülden kutlarım kaleminize sağlık
Mesut Özbek
ne güzel şiirdi can...
kaleminizden güzel bir eser okudum tebrikler
anlamak bir sanat ve erdem işi anlam dolu bu güzlliği paylaşan saygın kaleme teşekür ediyorum eline sağlık üstadım saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta