Gitmiyor sen düşüncesi zihnimden,
Kendi gölgemden önce seni görür oldum,
Karanlık gecelerde bir tek sen yolumu keser oldun,
Nefes nefese kaçıyorum senden benden,
Gecenin en karanlığında belki de seni görmekten..
Kalbim uçmayı öğrenmeden yuvadan atılmış kuş gibi,
Çırpınıyorum öylece sokak aralarında, avcıdan kaçar gibi..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler...
süpersin mustafa her zamanki her şiirindeki gibi eline diline yüreğine sağlık cok güzellll
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta