Yazıyor elim...
Dile gelmeyen duyguları.
Sözlere çeviriyor kalemim...
Sadece içimi döküyorken,
Bembeyaz sayfaların satırlarına...
Neden?
Islanıp dağılıyor yazdıklarım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Çok guzel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta