Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu yolun sonunu soramadım.
Gidiyorum engebeler arasında.
Ne çabuk bitti ömürler şaştım.
Beklediklerim olmadı bu dünyada. .. sevgili şair bazen anlamadıgımız göremedıgımız okadar çok sey olurki hayat yapraklarımızda kimi zaman eylul tadında kimi zamanda mayıs edasında.. ve anlayamayız...... kutlarım sizi kaleminiz daim olsun saygılar izmirden
bunun için mi el açtım tanrım sana
ayrılığı reva gördün hep bana
bir kez, gül de ben kuluna
benide sen yaratmadınmı...
bende bu dörtlükle katıldım iznin olursa şayet...
yüreğine sağlık
ömür dediğin nedir ki....onun zamanı bir kalbe bağlı...o kalbin içinde yaşaması gereken biz saklı...tebrikler
Güzel bir anlatım, güzel bir şiir. Kutlarım Hakan bey..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta