Anlam katan insan, anlamlaştıran insanlık.
Anlamayan insan yine öz anlamı,insanlığa özünden ulaşan yine insan. Kendinde mi bulmalı insan insanı? insanlıkta mı bulmalı kendini?
Yalnızlığımız insansız, bir o kadar en derin yalnız,insanlık.
Bir hayat sahnesi alabildiğine yaşam,alabildiğine insan.
İlk tebessüm başka bir tebessümle birleştiğinde, alıyor içine aynı yüz.
Kendi yüzümüz yansıyan düşüncenin gözyaşından ulaşır gibi insanlık nereye aktığını bilmeden.
İnsanda biz, insanlıkta biz. Çünkü insan insanlığı taşır içinde, bazen de insanlık insanı yansıtır.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




tebrikler şair
Teşekkür ederim
başarılar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta