Hayallerim
Kopup gitti birer birer
Ömrümüzden yırtılan takvim yaprakları gibi
Sarardılar, tozlandılar
Hüzün
Hep yanımda,yakınımdaydı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Merhaba,yüreğinize ve kaleminize sağlık.Çok güzel kaleme almışsınız.Başarılar diler,saygılar sunarım.
Dr İbrahim Necati Günay
Bundan sonra yeşeren canlanan sevdalar yaşamanız dileklerimle.... yaşandı ve bitti ama hiç unutulmadı değil mi?
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta