Bir kez daha ve kesin anladım ki aşk insanın beynindedir.İnsanlar beynindeki aşkı kendilerini boşlukta hissettikleri zamanlarda karşı cinse bir elbise gibi giydirirler.Sonra elbisenin ütüsü kaçmaya başlayınca üstünden çıkartırlar.Belli bir zaman elbiseyi ütülemekle geçirirler günlerini.Elbiseyi ütüleyip temizledikleri zaman her şey eskisi gibidir.Otuz iki dişleriyle gülerler hayata.Geçmişte yaptıkları hatalara sırt çevirirler
Taki kendilerini boşlukta ve yalnız hissedecekleri zamana kadar.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta