Bir kez daha ve kesin anladım ki aşk insanın beynindedir.İnsanlar beynindeki aşkı kendilerini boşlukta hissettikleri zamanlarda karşı cinse bir elbise gibi giydirirler.Sonra elbisenin ütüsü kaçmaya başlayınca üstünden çıkartırlar.Belli bir zaman elbiseyi ütülemekle geçirirler günlerini.Elbiseyi ütüleyip temizledikleri zaman her şey eskisi gibidir.Otuz iki dişleriyle gülerler hayata.Geçmişte yaptıkları hatalara sırt çevirirler
Taki kendilerini boşlukta ve yalnız hissedecekleri zamana kadar.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta