Senden uzakta geçirdiğim koca bir senelik hislerimin az bir bölümünü yazabildim. Ne kadar zorlasam da kendimi, sensiz geçirdiğim bir günü üç sayfaya dökemedim. Her güne iki sayfa…
Biri sana, biride bendeki sana…
Sayfaların önü karayla, siyahla kaplı; arkaları umutla, beyazla…
Ayrılığımızla ve kavuşmamızla…
Kalemi elime her alışımda kendimi engin suların ortasında, yelkenlerinin sevgimle şekillendiği beyaz bir teknede yapayalnız, bilinmeyene doğru yol alıyormuşum gibi hissediyorum. Aşk rüzgarım her seferinde sana götürüyor beni, sana kavuşturuyor yorgun bedenimi; Ama sana sarılamadan uyanıyorum “Kahretsin, bu da mı rüyaydı! ” diye bağrınarak…
Bir daha yazıyorum “Bu sefer sarılacağım! ” haykırışlarıyla! Bir daha, bir daha, bir daha…
Bir daha…
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Beğenmenize çok sevindim. Saygılar ve sevgiler benden...
Esen kalın.
Bir kere görüp asırlarca yanacak kadar,
Bir kere öpüp asırlarca ölecek kadar,
Kainattaki gizli kalmış sırlar gibi;
Kimsenin bilmediği bir sevgiyle
Seviyorum seni…
Bu ne güzel sevgi!.. Yüreğine sağlık...Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta