Anladım Şiiri - Fatih Pınarbaşı

Ne sitemler ettim, nasıl kahrettim
Sevdam yüreğinde, yükmüş; anladım
Ben kendime kızdım, onu affettim
Yaptıkları reva, hakmış; anladım

Adını gizledim, kalpte sakladım
Her gece yolunu, aşkla bekledim
Seviyorum dedi, anlam yükledim
Varlığım seçenek, şıkmış; anladım

Ben ona kurbanken, ona koç iken
Ona öyle susuz, onu aç iken
Sevsin yeter dedim, ben muhtaç iken
Sevmeye de karnı tokmuş; anladım

Gözüm ondan başka bir kul görmedi
O gitti; gözümün yaşı durmadı
Bir kez aramadı, bir kez sormadı
Bu gönlüm gönlünü sıkmış; anladım

Olacak olanı oldurmayınca
Söylediğim söze aldırmayınca
Çevirip başını kaldırmayınca
Gözleri gözümden bıkmış; anladım

Yanındaydım oysa, değildim kayıp
Candan sevmek suçmuş, bendeymiş ayıp
Hayatından attı, el gibi sayıp
Kalbinden bu kalbim çıkmış; anladım

O kadar uğraştım, gösterdim çaba
Bırakınca sandım, var bende veba
Heba ettim ömrü, yoluna heba
Onda bir değeri, yokmuş; anladım

Hayalini kurdum, başım dizinde
Eli ellerimde, gözü gözümde
Sandım ki o vardı, alın yazımda
Hayattan beklentim, çokmuş; anladım

Onun suçu değil, ben beni yaktım
Her gece gözümden, kanları döktüm
Bu canımdan bezdim, bu candan bıktım
Gözyaşım boşuna, akmış; anladım
Ben onu, o beni, yakmış; anladım