Zamanın terazisinde dans ettim yıllarca
Çok çalıştım, çok yoruldum, âşık da oldum
İki gözüm kör, zamanı tükettim hunharca
Sensiz yaşamaya mahkûm da oldum…
Anladım söğütten düşen bir yapraktım
Anladım ayaklar altında kara topraktım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta