Ömrün belki de son demlerinde cümleleri üst üste bindiriyorum.
Kör topalımsı umut cümlelerini.
Seni bana getirirler diye ne de çok umuyordum.
Hâlbuki koltuk değnekliği dahi yapmıştım onlara.
Umurumda umudumda birer ceset şimdi.
Geç oldu ama anladım
Cümlelerinde cümleler dolusu kitaplarında anlamını yitirdiğini.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime



