Sonu gelmeyen gecelerde göz yaşlarına sığınıp,
Hatıralarımı uzaklara taşıyan rüzgarlar gibi,
Her şafak kırmızısına bakıp ağladım.
Seneler akıp giderken.
Biliyorum,sözüm zamana geçmez,
Acılar yüreklere gömülür toprağa değil.
Rüzgarlar sonsuzluğa koşar, yaprağa değil,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta