Gözlerim uykunun yabancısı,
Ellerim tütün kokar, yüreğim yangın.
Kime "can" desek, canımızdan olduk,
Kime "yar" desek, yarımızda kaldık.
Eksilmekten yorgunum
Bakma öyle yüzümdeki derin hatlara,
Her biri bir gidişin, bir bitişin imzası.
Artık ne sözün tadı var ne sazın teli,
Vakit doldu, ışıklar söndü...
Ben bu devri tamamlamaktan yorgunum.
Şimdi bırak kalsın her şey olduğu gibi,
Hesabı mahşere, kahrı geceye bıraktım.
Yüzümden dökülen bin parça hüzünle,
Susmanın huzuruna talibim artık.
Anla beni, ben benden yorgunum.
Ahmet Gürkan
Kayıt Tarihi : 8.1.2026 00:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!