Af dileyeni affetmeyiz,kibire gider kulluğumuz,
Huzuruna varınca yüz mü gerekir,bu mu umuruz,
Muhtaca yardım düşüklük,sermaye tek onurumuz,
Vereni umursamadan kapı çarpmak,işte asil gururumuz.
Sabrı attık bir kenara,ne varsa hasletten yana savurduk,
Aciz gördüklerimizden olmayan hakkımızın,hesabını sorduk,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta