Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Ulus’taki Atatürk heykelini Boğaz köprüsüne assam İstanbul zelzele deprem geçirirdi de , 1920’deki gibi yine Ankara kurtarırdı İstanbul’u.
kutlarım güzel şiir..
Bir $iir,
bir dortlugunu olu$turur bu,dizeleri
yine,yine,yine sesi geliyor yigitlerin
trafikleri çoktan kari$ik,elektrik hatlari
da,
ya da da_da_dalari
kizilay,taksim,zafer çar$isina sergilenenleri
ya...??
oldu mu diye sormam gorup,duyup,yapilanlari.
niye Mahmutpaşa değil ki be üstadım:)))))orası daha cıvıl cıvıl ve tarçın kokuyor kubbe alttları.....Yeni Cami önündeki güvercinlerden sormalı ekini ve hasreti...bence....
saygılarımla...
Kaleminize sağlık
Kısa, mna derinliği olan bir şiirdi.
Beğenerek okudum, tebrikler.
Selam ve sevgilerimle...
Ankara şiirleri öyle önemli ki... denizsiz bir kentte olduğumuza göre, bu konuda Hürriyet'in ankara.sendeyolla.com sitesinin ŞİİRSEL bölümüne katkıda bulunmalıyız sanıyorum, sevgiler
adresi:
ankara.sendeyolla.com
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta