muhanmmet faruk koca
Ankara sokaklarında başı boş gezinen serseri sanırlar beni,
Mecnun misali dolaşan yalnız bir insanım ben,
Bilmezler içimde ne yangınların yanıp sönmekte olduğunu,
Bir başka gözle bakarlar bana ve yalnızlığıma,
Kim bilebilir içinde gezinen serseriyi,
Kim tuta bilir bu yalnızların yalnızını,
Ömür hep böylemi geçecek diye hep düşündüm,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




güzel bir yorumlama,duyarliliginizi görüyorum! sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta