muhanmmet faruk koca
Ankara sokaklarında başı boş gezinen serseri sanırlar beni,
Mecnun misali dolaşan yalnız bir insanım ben,
Bilmezler içimde ne yangınların yanıp sönmekte olduğunu,
Bir başka gözle bakarlar bana ve yalnızlığıma,
Kim bilebilir içinde gezinen serseriyi,
Kim tuta bilir bu yalnızların yalnızını,
Ömür hep böylemi geçecek diye hep düşündüm,
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




güzel bir yorumlama,duyarliliginizi görüyorum! sevgilerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta