Yalnızken daha bir çekişmez olur Ankara’nın sokakları,
Her kaldırım taşı hiçliğe bilemiştir dişlerini.
Ve sen meteliksiz bir âşık kadar onurlu,
Kirli yatak çarşaflarını avuçlayan üniversiteli bir kız gibi,
Hüzünlü atarsın her adımını.
Oysa o anda;
Sahibini vuran namuslu bir yosma edasıyla arsızdır Ankara.
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta