Yalnızken daha bir çekişmez olur Ankara’nın sokakları,
Her kaldırım taşı hiçliğe bilemiştir dişlerini.
Ve sen meteliksiz bir âşık kadar onurlu,
Kirli yatak çarşaflarını avuçlayan üniversiteli bir kız gibi,
Hüzünlü atarsın her adımını.
Oysa o anda;
Sahibini vuran namuslu bir yosma edasıyla arsızdır Ankara.
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta