Baş kenti viran gönlümün,
Ankara her köşesi hicran yarası,
Şiirlerde kahrolası sevdanın son bulan hatırası,
Kalemim kan ağlar yazmak istemez zorla yazarım sevda denilen vefasızlığı.
Elem dolu bir ızdıraptır artık göreceğim boş sokakların artık,
Tek başınayım,virane gönlümün gül kokan hicranında hükümdarı yarınlarımın,
İster sar beni varoşlarınla istersen son kalan sen,vazgeç gitsin sende,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




İnadına ANKARA.:)Güzel çalışma.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta