Puslu bir Ankara gecesiydi...
Dış kapının tenha sokaklarındaydı.
Onunla kaderimin sözleşmesi.
Acı hayatların ışıkları asılıydı.
Neonlarında.
Sarısından, mavisinden, yeşilinden.
Adlarını parlatıyordu yorgun emeklerin.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Otuz sene önceme götürdü mısralar.. Anladım ki ne ne sokaklar değişiyor nede duygular.. Kutluyorum kadere serzenişi.. Saygılarımla...
çok beğendim osman kardeşim. en güzel nazımlarda, nesirlerde yaşanları anlatanlardır. yüreğiniz hüzün görmesin. Kalın sağlıcakla.
Bu güzel paylaşım için teşekkürler... Harikasınız.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta