Puslu bir Ankara gecesiydi...
Dış kapının tenha sokaklarındaydı.
Onunla kaderimin sözleşmesi.
Acı hayatların ışıkları asılıydı.
Neonlarında.
Sarısından, mavisinden, yeşilinden.
Adlarını parlatıyordu yorgun emeklerin.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Otuz sene önceme götürdü mısralar.. Anladım ki ne ne sokaklar değişiyor nede duygular.. Kutluyorum kadere serzenişi.. Saygılarımla...
çok beğendim osman kardeşim. en güzel nazımlarda, nesirlerde yaşanları anlatanlardır. yüreğiniz hüzün görmesin. Kalın sağlıcakla.
Bu güzel paylaşım için teşekkürler... Harikasınız.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta