Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Kimi şehirler insanın yurdu değil, yarası olur.
Yine de sevmekten vazgeçemezsin.
Tüm hüzünlere rağmen: İlle de Ankara.
sendemi ankara aşığısın benim gibi bende ankarayı çok seviyorum ...
sende mi ankara aşığısın
usta kalemınızden dokulen nadıde satırlarınız için yuregınıze tesekkurlerımı sunarım saygılarımla
nara atıyor mısralarım hergece adlı şiirim sayfamda yorumlarınıza sunarım saygılarımla
Ankaranın, her anlamdaki
Önemini ,ölecek kadar ,sevmeniz Anlatıyor.
Bir şiirle ,Ankaranın tarihini anlatacak değilsiniz ya
Anlayan anlar,insan ancak,ATATÜRKÜN ve TC nin
başkentini ,ölecek kadar sever,SAĞOLUN
diğer şiirlerinizi okumadım ama Ankara'ya dair duygularınızı daha iyi kurgulayabilirdiniz.. üstelik bu şiiri daha zengin bir dille anlatabilirdiniz. belki de sizin tarzınız böyledir bilemiyorum. ama kelime dağarcığınızı arttırılsanız ve içeriği önemserseniz sizin için daha iyi olabilir. şiirinizi paylaştiğinız için teşekkür ederim..
çok çok güzel..yüreğinize sağlık...ANKARA gibi...
Çok içten bir sevgi,bağlılık..
Kaleminize sağlık.=:))))
___________________
AşkZede
Benim o çok sevdiğin gözlerim varya
Sen gittin gideli görmüyor
Ağlamak istedim geçenler
Aklımdan hiç çıkmadığın gecelerde
Saf gözyaşı akmıyor artık
Kan ağlıyorum ben her gece
Birazda cesaretime hayran kalırdın
Önceleri dünya ya meydan okurdum ya
Sen gittin gideli böcekten bile korkar oldum
Anladım ki ben yüreğimde sen varken cesurdum
Gittiğinde kalbimden bir et parçası kopyu sanki
Kalbim çok acıyor...
Ve beynim çıkar at şunu diyor
Kalpten vaz geçerim, ölmek sorun değilde
Vefasız yarim...
Belki gelirsin diye seni beklemekteyim
(25.07.2005)
Delibaşcan
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
puan
-
(0 kişi)
yaz | oku
Bu mesajımı sil
Bu mesajımı sil
Bu mesajımı sil
Bu mesajımı sil
Bu mesajımı sil
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta