Bir sevimli güzele tutuldum yıllar önce Ankara’da,
Pırıl pırıldı yüzü, bakınca içimi deliyordu gözleri,
Bülbülden bile güzeldi sesi, mest ediyordu sözleri,
Öldürüyordu her zaman beni şımarık cilveli halleri.
Onu görüdüğüm zaman aklımı ve şuurumu kaybeder,
Kendimi hayal alemine kaptırır, rüyalara dalardım,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta