Soğuk bir Ankara akşamıydı,hatırlıyorum..
Yalnızdım ve birazda sarhoştum..
Gri bir rengi vardı havanın,
ve kaldırım taşları bozuktu.
Havamı yoksa içimmiydi soğuk olan..
Bir türlü anlayamamıştım..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hos bir siir :) huzunlu biraz kalemin daim olsun***Tam Puan***
Hos bir siir :) huzunlu biraz kalemin daim olsun***Tam Puan***
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta