Ankara Garı’nın önünde başladı
Aklımı oynatma hikâyem
Raylara daldı gözlerim
İlk konulan bu muydu, yoksa şu mu?
Mıh gibi aklıma raptettiğim perçinler
Hangi terk edilişleri resmediyordu
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Ankaraya ilk gidişlerimin tadı yok artık. Her gittiğimde onun gözlerinde yaşardım ankarayı. Onun gözlerini giyerdi ve cennetti ankara. Şimdilerde ise çırılçıplak bir cehennem ankara
tebrikler güzel şiire...ezbersiz günlere
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta