tatlı serin bir rüzgara karşı
oturmuş karanfil kokulu sokakta
yudum yudum içiyorum rakımı;
karşımda dost yüzü
kulağımda dost sesi
yavaş yavaş içime çekiyorum
nefesi.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Güzel bir veda ve de buluşma şiiri..Tebrikler Hocam....
buluşacağız yeniden
her son ve ilk baharda
ankara'da bu son akşamda...
umarım her şey gönlünüzce olur...
ama ankara' nın karlı kış günlerinde buluşmayıda deneyin
saygıyla
her gittigin yerde siirler yazmak,arinin her cicege konmasi ve alip getirmesi kadar güzel ve ve sunusunuz bizler,e dahada güzel!tsk..ler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta