Ankara’da Çocuk Olmak

Yağmur yağar şemsiye açar çokları
Saklanır köşelere kimi örter başını
Ben severim sere serpe ıslanmayı
Çocukken uzak mahallelerde oynardım
Zillere basar camlara taş atardım
Kovalasın amcalar diye bizi
Ne bir cam kırdık ne can yaktık
Kendimizce heyecan yaptık
Tahtadan tornet yapar binerdik
Ankara’da seğmenlerde yüzerdik
Bekçi abiler kovalardı bizi
Suyu çok sevdiğimden ötürü
Bağlama çekerdim yazlığımız yok
Paramız olsa Antalya’ya giderdik;
Sonra ;
Kafalar bekçilerle çekirdek yerdik
Gece yarısı zengin sitesinin havuzuna
Kaçak uzanırdık şezlonguna
Bişey eksikti yoktu tepede güneş
Birbirimizin yüzündeki tebessüm vardı
O mutluluk bize kardı
Varsın onların olsundu güneş
Vardiye gibiydi sabah onların
Gece bizimdi
Köpeklerimiz kedimiz vardı
Bizlerle koşar oynarlardı
Almanya’dan gelen arkadaşlar vardı
Zaman birlikte su gibi akardı
Giderken ağlarlardı
Bizde derdik keşke bizde gidebilsek
Ülke görmek için değil ha
Yalnız bırakmamak namına
Abisine göre takım değiştirirdik
Hem Galatasaraylı Hem Fenerli
Hem Beşiktaşlı olurduk
Çikolata parası çıksın diye
Birde gönülleri olsun diye
Kar yağardı o zamanlar
Diz boyu hemde, kalkmazdı aylarca
Yakışırdı Ankara’ya
Poşetlerle çıkardık tepelere
Kayardık çılgınca
Yolları buz ediyoruz diye kızardı teyzeler
Kimin umrunda
Kapatırdık yolu
Karın neşesine talipti çocukluk
Uludağ’ı Palandökeni aramadık
Yapardık yaramazlık
Yazın kışın güzün
Çocukluk Ankara’da güzeldi
Akşam ezanına kadar kimse sormazdı
Atlardık zıplardık bişey olmazdı
Sonra yıktılar gecekonduları
Dağıldı herkes
Siteler geldi semtimize
Site çocuklarını da kendimize uydurduk
Aynı düzeni yoluna koyduk
Kalanlarla biz
O ruh hiç ölmedi mahallede
Bizden sonra gelenlerde
Aynı şeyi yaşadılar vadide
Sadeceler evler arabalar lüks oldu
Ne varlık sevindirir ne yokluk üzer
Kimi kalır kimi gider
Düzen aynı düzen
İnsanlar aynı kalınca
Mutluluk çoğalır
Şükür artınca
İyiki o şeftali ve vişne ağaçlarının arasında
Kimilerine göre varoşlarda büyümüşüm
Kimimiz milyoner oldu küçüklükten
Ve derler hala o mahalle için samimi
Veririm bütün her şeyimi
Anılar kaldı sadece
Bu dünya zaten böyle
Kimse ağlamasın
Acılarla sevinçleri beraber yarattı Rab
Herkesin imtihanı biter bi gün
Sen kal o dalda yeşerdiğin
Gerisini hal yoluna koyan var
Bütün alemi doyuran var