Ankara’da ağaçlar başka durur…
yapraklar dökülmüş,
unutulmuş bir yüzük gibi kayar mendilimin
arasına sonbahar,
Ankara’da bir başka durur ağaçlar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ankara her şeyi ile başkadır bir sessizlik bir sadelik ve huzuruyla
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta