Ankara caddelerinde,
Yürüyorum yalın ve de yavan.
Söyle güzel söyle...
Kime havan!
Mithatpaşa, Meşrutiyet,
Yüksel caddesi,biraz gayret!
Otur cafelere,
Yıkılmak,ezilmek her gün biraz daha
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları
Devamını Oku
Dostlar değişiyor aldanmalar değil,
Aksimizden eser yok şimdi o sularda
Çirkin olan biziz aynalar değil...
Şerefsiz ellerin şerefe kaldırdıkları




Ankara caddelerinde,
Yürüyorum yalın ve de yavan.
Söyle güzel söyle...
Kime havan!
Mithatpaşa, Meşrutiyet,
Yüksel caddesi,biraz gayret!
Otur cafelere,
Etrafı seyret.
Kalk hadi yeter bu mola,
İnsanlar dizilmiş yola,
Sakın ha!
çarpma sağa sola.
Ne güzel bak,
Aşıklar kol kola....
Kalabalıktan sıyrıl, biraz nefes al.
Meclisi geç, yukarıda solda kuğulu park var.
Çiftler güzel amma....
Serde yine yalnızlık var.......benim gencligimin caddeleriydi bahsettiginiz :)))güzel bir siir olmus sevgili kardesim sayin bay Kapusuz!
kutlarim...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta