Ankara caddelerinde,
Yürüyorum yalın ve de yavan.
Söyle güzel söyle...
Kime havan!
Mithatpaşa, Meşrutiyet,
Yüksel caddesi,biraz gayret!
Otur cafelere,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Ankara caddelerinde,
Yürüyorum yalın ve de yavan.
Söyle güzel söyle...
Kime havan!
Mithatpaşa, Meşrutiyet,
Yüksel caddesi,biraz gayret!
Otur cafelere,
Etrafı seyret.
Kalk hadi yeter bu mola,
İnsanlar dizilmiş yola,
Sakın ha!
çarpma sağa sola.
Ne güzel bak,
Aşıklar kol kola....
Kalabalıktan sıyrıl, biraz nefes al.
Meclisi geç, yukarıda solda kuğulu park var.
Çiftler güzel amma....
Serde yine yalnızlık var.......benim gencligimin caddeleriydi bahsettiginiz :)))güzel bir siir olmus sevgili kardesim sayin bay Kapusuz!
kutlarim...yakup icik almanya
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta