Ankara,
Çölün ortasında beton binalar,
Bodro mahkümü insanlar.
Ruhumu sıktıkça sıkar,
Gülmekten uzak sahte kahkahalar.
Neyini bekleyeyim? hani gelse dediğin bir şey.
Yazını da kışını da bilirim.
Bir ülke ki milleti Türk;
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…
Devamını Oku
İnsanı Türkçe konuşur.
Azerbaycan, Kırım, Kerkük…
Soydanı Türkçe konuşur.
Yaylaları,ovaları…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta