Her gün penceremden bakıyorum yola,. karanlık odamdan, umutsuz ca sokaklara .
İçimde bir ümit yeşeriyor Sen gelecek sin diye, umutlarım soluyor sakallarımın Kırın ’da, ve Biliyorum gelmeyeceksin yine...
Ankara soğuk yine bu akşam, penceremde üşümüş serçeler, umudum yarınlara gebe. bekliyorum seni umutsuzca . soğuk ve ellerine hasret ellerimle..
Yüreğim yangın yeri ,yüreğim eskimiş bir mezarlık misali. Umudum körermiş ellerim buz tutmuş vaziyette. Ve hatıramda sadece sen
Yüreğim yaz diyor ellerim sus, bilmemki ne yassam , ne söylesem , baktığım sen duyduğum sen, söyle gizli yaram söyle neredesin sen..
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta