En içten
En buyuk yalnızlığım 'sen’sin
Ve ne zaman yalnız yürüyüşler görsem
Ankara’nın betondan gökkuşağı sokaklarında
Sana hissedilen özel ve devrik hisler
Sözcüklerin gücü ile çıkarken kıyıya,
Çocukça öptüğün o yüz
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta