Gencecik fidanlardı onlar
Yüreklerinde sevgi, ellerinde umut maşaleleri.
Kimisi bir uçurum oldu zalimin gözünde
Kimisi ateşte dönen bir pervane.
Toprağa düştü kimi
Her bahar binlerce Berfin açtı bedeninde...
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Yıllardır fidanlarımız hiç uğruna dökülüp durur topara- her seferinde yeni oyun kurar kalleş düzen- adının ne önemi var -mecbur kılar kırılıp dökülmeye- kutlarım.saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta