Gencecik fidanlardı onlar
Yüreklerinde sevgi, ellerinde umut maşaleleri.
Kimisi bir uçurum oldu zalimin gözünde
Kimisi ateşte dönen bir pervane.
Toprağa düştü kimi
Her bahar binlerce Berfin açtı bedeninde...
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Yıllardır fidanlarımız hiç uğruna dökülüp durur topara- her seferinde yeni oyun kurar kalleş düzen- adının ne önemi var -mecbur kılar kırılıp dökülmeye- kutlarım.saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta