çocukluğumda
kaçabildiğim zamanlar aralık kapıdan
koşardım çıplak ayaklarla boş ara sokaklarda
budanmamış ağaçlar olurdu
serçeler gizlenirdi dallarına
ben haykırdıkça ölümün çığlığını
uçuşurdu minik serçeler can havliyle
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta