gözlerinden akan yaşları silerken eğdi başını yere kederle,
hayır, hayır boyun büken acı çeken bi tek kendisi değildi,
hataları da vardı yanı başında, pişmanlıkları da,
tabii bi de keşkeleri,
ne demeliydi sahi,
ne demeliydi de silinseydi hataları,
yok olsaydı pişmanlıkları,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta