Gideli her dert belki bin kez düştü özüme.
Ne yara nede çile diye kulca anılır.
Körlük içinde körlük kaldın iki gözüme.
Ne zindan nede gece diye kulca anılır.
An geldi tüm dünyamda isyanlar olup çıktın.
An geldi yüreğime zehir denilen sıktın.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta