İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
kanar yaralar.....bazen düşmeden de kanar......tebrikler....teşekkürler....
Ağlarken Kanarım
kanadıkça anlarım.
Ben büyüdükçe.
çoğaldı Acılarım,
geride kaldı toz pembe
Anılarım.
İşte ben buna;
Yanarım.
KUTLARIM DOST...
O toz pembe anıların içinde baş köşeyi 'düşünce kanayan yaralarınızın olması' işin en güzel tarafı olmalı...
Yüreğinize sağlık sayın İbrahim Yuka...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta