NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
Beş altı yaşında varım ya yokum
Zorla yedirirdi desem de tokum
Beni çok severdi çıkmazdı gıkım
…Osmanlı ninemim ilk torunuyum.
Kağnı tekerini gölde dizerdik
Kurbağalarla birlikte yüzerdik
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta