Kendimle baş başa kalınca
Çok defa,
Hava soğur, anılar tipisi başlar
Kar zerreleri yüzümü acıtır, burnum alnım buz gibi
Bu yağış, bazan iri taneli bir dolu
Nerdeyse kafatasımı kıracak,
Dua ve Ümitlerin şöminede yandığı
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Düşüncelerimizin dağınıklığı aslında ruhumuzun ne kadar harabe olduğunun bir kanıtı, harabeye dönmüş bir buz kütlesiyiz ve bizi ısıtıp yeniden neşeli hale getirecek Güneş'imiz eksik...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta