Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Düşüncelerimizin dağınıklığı aslında ruhumuzun ne kadar harabe olduğunun bir kanıtı, harabeye dönmüş bir buz kütlesiyiz ve bizi ısıtıp yeniden neşeli hale getirecek Güneş'imiz eksik...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta