Anılar meyhanesi bu gece de kalabalık,
Bütün masalar dolu ve karanlık.
Bir adım atınca içeri, çıkamazsın,
O büyülü keman sesinden kaçamazsın.
Bir girdâb gibi çeker içine içine,
Bedenini ve ruhunu kaplar sessizce.
Bir daha yaşanmayacağının bilinci kavurur insanı,
Bir anlık mutluluk ise beynin bir yalanı.
Masa masa dolaşıp yâd etmek geçmişi
Koyu muhabbetle tokuşturmak kadehleri.
Her masaya veda edişindeki hüzün,
Hep daha eskilerde kalır gözün.
Ve meyhanenin kapanış saati çatar gelir,
Anılarla vedalaşmaktan başka elden ne gelir.
Son kez şerefine kaldırıp çıkıp gidersin,
Yarın mehtap süzülürken yine düşersin.
Kayıt Tarihi : 10.1.2021 21:18:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Her gece ayin gibi yapılan anıları hatırlama seansı...




Yarın mehtap süzülürken yine düşersin
Bade-i mey yanında aşk...
Zaman değiştirmez insanı.
Tebrikler azize
TÜM YORUMLAR (1)