Anılar Lavanta Kokar Şiiri - Pervin Şakar

Nalınları vardı babaannemin..
Kenarları sedef kakmalı
Giydiğini hiç görmemiştim
Belliki giymiyordu yaşlanalı
Mutlaka çeyizindendi onlar
Sırma işlemeli bir havlu
Bir de bakır hamam tası
Gelin hamamlarında düşlerdim onu..
Bembeyaz teniyle..
Gelinlerin en hası
Her zaman saçlarını taradığı
Aynalı bir konsolu vardı
Üzerinde iki porselen lamba,
Bazı geceler yanardı..
Bende taradım saçlarımı
Boyumun zor yetiştiği o aynada..
Çekmecelerinde ise
El emekleri bir bir unutulmakta..
Ya o dikiş makinası
El ile çalışan..
Eski emektar..
'Pazar dikişleri diktim' derdi
Gaz lambası ışığında uzun yıllar..
Soğuk kış gecelerinde
Bakır bir mangal dururdu ortada
El değirmeninde kahve çekerken babaannem
Masallar anlatırdı da bir yandan..
Sessiz bir düş yaşatırdı odada
Sonra
Çini sobanın yanına serilirdi
Trabzon çarşaflı yer yatakları..
Ve bir zaman korkuturdu biz çocukları
O masalda ki subaşı canavarları
Ne güzeldi o eski evlerin
O eski eşyaların büyüsü
Taştan sofaları
Dolapları
Ve de insanlarının sade tertemiz görüntüsü
Şimdi
Onların yaşatıp var ettiği
Hiç bir şey kalmadı geride..
Korla ısınan ütü
Kahve değirmeni
Ve içinde bohça bohça emekleri
Konsolla birlikte
Bir eskiciye verildi belkide..
Artık babaannemin
Sadece bir selvi ağacı var başucunda
Biraz toprağı
Biraz taşı
Bir kaç çiçeği
Ve yanı başında yatan
Çok sevdiğini söylediği hayat arkadaşı..
İşte ben herzaman
Anılar lavanta kokarken
O eski sevgilileri
Hatırlar.. anarım
Ve onları..
Yaşamımdaki tüm gerçek değerler
Güzellikler adına.
Saygıyla selamlarım..