Şu hayattan azıcık sevilip gidecektik.
Aşkı yaşayıp huzurlu yüreğimizle,
Mutlu anılar biriktirecektik.
Mutluluk sende kaldı anılarsa bende.
Her an bekledim vuslat vaktini.
Yeşermez bir umuttur içimde.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta