Anılar,hatıralar,
Hayata bıraktığımız ayak izleri.
Mesele bu izleri hatırladığımızda
Üzülüyormuyuz,seviniyormuyuz?
Güzel izler bırakmalı insan,
Güzel hatırlanmalı.
Hatıralar yüzümüzü karartmamalı,
Aydınlatmalı.
İşte o zaman yüreğinde huzur,
Yüzünde mutlu bir tebessüm oluyor.
O zaman,
Evet ben olması gerektiği gibi yaşamış,
İnsan olmanın erdemine vakıf olmuşum demektir.
İnsan en çok sevdiklerinden yara alır.
En küçük söz bile onu derin etkiler.
Bu nedenle sevdiklerinize çok itina göstermek lazım.
Diğerleri hiç önemli değil,
Dış kapının dış mandalı.
Ama içimize kattıklarımız,yüreğimize aldıklarımız öylemi?
Onlarla hayatın bir anlamı var,
Ve onlarla hayat yaşamaya değer ve güzel.
O nedenle,onlar gönül bahçemizin en güzel çiçekleri.
Onları soldurmayalım.
Soldurmamak için,
Bir gülümseyen yüz,iki tatlı söz yeter
Bunu sevdiklerimizden esirgemeyelim,
Çünkü onlar ruhumuzun besin kaynağı...
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 10:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!