ANILAR
Alaca karanlık ve boş bir oda,
Ben, içinde yalnız kir adam,
Önümde kâğıt, elimde kalem
Yazıyorum.
Nefessiz kalırcasına takıldığım yalnızlığa,
Her yerim dökülüyor başımda ağrılarım.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta