Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
DOĞRUSUN SEN DEDİN HAYELERDE KALSIN YENİSİNE BAK SELAM BEN GÖNDERİYORUM AĞZINA SAĞLIK ?
ablacım biz anıları bırakıyoruz ama anılar bizi bir bıraksa selmlar
Dola boynuna kollarını,
Sevdiceğinin.
Bahar'la gelen kumrular gibi.
Hoş ve güzel bir şiir okudum...Tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta