Gecenin karanlığı, üstüne çöktüğünde
Anılarla yüzleşir, bir zerre ayırmadan
Hepsi de kalbî yakar, akla her düştüğünde
Yaşanan hâtıralar, unutulmaz hiç biran
Ne tuhaftır! geçmişten, hiçbir ders alamamak
Onlarca musîbetten, bir ders çıkaramamak
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta