Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Her anın olsa bayram, eğer dersen ebed yok,
Anlamsız yaşam için, bir an-ı seyyale çok.
dolu dolu dolu Rahman'ın Rahmetine gark olmanızı dilerim
selam ve dua ile
Tebrik ve teşekkürler..
Açlığını hisseden adam
teamların varlığını anlar
ama, ölümsüzlük isteyen insan
ebediyetin varlığını anlayamaz
o zaman yok olmayı hak etmiş
oluyor..Eh ne yapsın o da onu
seçmiş..
Selam ederim..
Çok değerli üstadım yine kaleminizden duygu yüklü, mana ve içerik bakımından mükemmel bir şiir okudum. Bu güzel, bir o kadar da anlamlı, dizeleri yazan duyarlı yüreğinizi, en içten duygularımla kutluyorum. 10 puan, saygı ve sevgi selamlarımla...
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta