bilmem hangi çınardan düşmüş
savrulup rüzgarda, cama konmuş
bir güz yaprağı bana bakıyor kızıl sarı
ben de ona, gayri ihtiyari…
röntgen filimi gibi inceliyorum geçirgen yüzünü
ince sapından ayrılmış akarsu gibi damarlarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta